free portfolio site templates









Wojtek Groborz

Wojtek Groborz, jazz piano player, bandleader, arranger, composer and educator with over forty years of professional experience. Follower of Barry Harris.

Wojtek Groborz, krakowski pianista, bandleader, aranżer, kompozytor i edukator jazzowy. Od wielu lat aktywny propagator stylu BeBop. Jest także znany z prowadzenia wielu formacji pod własnym nazwiskiem od tria do big bandu, ze współpracy z Extra Ballem Jarosława Śmietany, Januszem Muniakiem, Janem Ptaszynem Wróblewskim, Henrykiem Majewskim, Leszkiem Żądło (Zadlo) i innymi postaciami sceny jazzowej. Od ponad 30 lat działający w legendarnej, istniejącej ponad 50 lat grupie Jazz Band Ball Orchestra. Obecnie także wykłada na swojej macierzystej alma mater; Akademii Muzycznej w Krakowie w Katedrze Muzyki Współczesnej, Jazzu i Perkusji.

Aktualne działania

(projekty) [ jeszcze lepiej – projects ]

Orchestra Dedicated

Projekt wiodący. Kontynuacja najlepszych tradycji, pełny balans aranżacji i improwizatorskiej wolności. Pełne brzmienie czterech instrumentów dętych wraz z dynamiczną sekcją rytmiczną.

Groborz Trio

Rasowy Be-Bop, dużo utworów Dizzy Gillespiego, full drive z latynoskimi elementami — oto dynamiczny zespół, który od końca ubiegłego millenium czyni publiczność spełnioną oczekiwań.

Paceline 4

Głównie warsztat kompozytorski Groborza. Nieobliczalne wiraże muzyczne, pełna dynamika, swingujący rytm robią wrażenie na największych sceptykach. No chyba, że ktoś się naprawdę o/uprze…

Next Dates - Najbliższe koncerty


Orchestra Dedicated

Sześciu młodych, otwartych na życie artystów prowadzonych przez trepa specjalizującego się w nieustannym wyważaniu otwartych drzwi, jednak za każdym razem na odświeżony sposób. Nie zostawiamy cienia wątpliwości; stylistycznie jest to środek Jazzu.

Pierwszy raz na powierzchni ziemi – Collegium Medicum, maj 2017. Fotografował Mistrz Jan Zych.

Woj­ciech Gro­borz aktyw­nie działa jako lider róż­nych for­ma­cji. Groovin' High Octette, Klini­kum Bra­zi­li­kum, Col­le­gium Latina, Symp­to­ma­tic Jazz to działania z ostatnich dziesięciu lat. Aktywne Gro­borz Trio, istniejące już przeszło 20 lat i kwar­tet Pace­line 4, zostały uzu­peł­nione o nowy pro­jekt o nazwie Orche­stra Dedi­ca­ted. W marcu 2017 w ramach jaz­zo­wych wie­czo­rów orga­ni­zo­wa­nych przez kato­wicki NOSPR odbył się kon­cert pod hasłem „Woj­ciech Gro­borz — Od Tria Do Sep­tetu”. Gorące przy­ję­cie ze strony śląskich melo­ma­nów stało się iskrą zapalną do kon­ty­nu­acji tego przed­się­wzię­cia w Kra­ko­wie, a przy oka­zji reali­za­cji daw­nych pla­nów utwo­rze­nia więk­szej for­ma­cji cyklicz­nie wystę­pu­ją­cej w pręż­nie dzia­ła­ją­cym, pomimo nie­spo­dzie­wa­nego odej­ścia zało­ży­ciela, Jazz-Clu­bie U Muniaka. Sied­mio­oso­bowy zespół jest nie­for­mal­nie, a jed­nak ści­śle per­so­nal­nie zwią­zany z kra­kow­ską Aka­de­mią Muzyczną; two­rzą go absol­wenci, m.in. będący także wykła­dow­cami Aka­de­mii, oraz aktu­alni stu­denci nb. pre­zen­tu­jący wysoki poziom pro­fe­sjo­na­li­zmu. Jed­no­cze­śnie też, Gro­borz ma oka­zję pre­zen­ta­cji swo­jego warsz­tatu aran­żer­skiego i kom­po­zy­tor­skiego. Znany z orto­dok­syj­nego poglądu na Muzykę jaz­zową lider balan­suje pro­por­cjami mate­riału zapi­sa­nego i impro­wi­zo­wa­nego tak, aby zarówno wyko­nawcy, jak i słu­chacz miał poczu­cie twór­czej swo­body.
Orche­stra Dedi­ca­ted — Orkie­stra Oddana; nazwa ozna­cza 3 różne idee odda­nia.

  1. Pierw­sza to muzyczne odda­nie hołdu pamięci Janu­sza Muniaka, wiel­kiego Muzyka, a także przy­ja­ciela, men­tora i nauczy­ciela i jed­no­cze­śnie nasze zobo­wią­za­nie wobec niego i innych Mistrzów, któ­rzy ode­szli z ziem­skiego domu.
  2. Dru­gie odda­nie to nasze odda­nie dla Muzyki. Od momentu pod­ję­cia decy­zji o wybo­rze drogi Jaz­zmana, z reguły całe jego życie oddane jest Muzyce.
  3. I trze­cie odda­nie; nasza Muzyka jest dedy­ko­wana P. T. publicz­no­ści, bez któ­rej to dru­gie odda­nie nie mia­łoby sensu.

Pod wzglę­dem sty­li­stycz­nym Orche­stra Dedi­ca­ted nie pozo­sta­wia wąt­pli­wo­ści — śro­dek Jazzu z mocno zaak­cen­to­wa­nymi wpły­wami idoli lidera — Dizzy Gil­le­spiego, The­lo­nio­usa Monka, Duke Ellingtona, Tada Dame­rona. Taneczny drive sek­cji ryt­micz­nej i mocne, aku­styczne, żywe brzmie­nie czte­rech instru­men­tów dętych two­rzą zna­ko­mitą orga­ni­za­cję muzyczną nie­zbyt czę­sto spo­ty­ka­nego typu w obec­nych cza­sach.

  • Wojtek Groborz - piano, writings, M.C. man, who established the Band
  • Mateusz Wachtarczyk - trumpet
  • Marcin Ślusarczyk - alto saxophone
  • Bartek Noszka - tenor saxophone
  • Marcin Konieczkowicz - baritone saxophone
  • Wojtek Szwugier - bass (that bull fiddle)
  • Grzegorz Pałka - traps (cymbals and drums)
    our original drummer was Patryk Dobosz — he moved to capital city of Poland

Orchestra Dedicated in Tarnów

25 stycznia 2018 wystąpiliśmy w tarnowskim Bombay Music Club. Oto 12-minutowa relacja z tego gorącego wydarzenia.
Zapraszamy także na naszą stronę od.info.pl

Groborz Trio

Bezkompromisowe podejście do stylistyki Bopu. 
Bez zbędnych ozdobień i wygładzeń. Stylista o zdecydowanie ortodoksyjnym podejściu do Jazzu, które wprowadza słuchacza w rzadko teraz spotykany feel.

Inside Jazz.

Groborz Trio prezentuje oryginalną stylistykę BeBopu z elementami muzyki afro-kubańskiej - jakby w nawiązaniu do słów Jelly Roll Mortona: "all good jazz had to have a Latin Tinge". Starannie dobrany repertuar zawiera zarówno bardziej, jak i mniej znane oryginalne kompozycje jazzowe (w tym wiele kompozycji Dizzy Gillespiego), standardy w nowych, świeżo brzmiących aranżacjach, a także kompozycje leadera - liryczne ballady i pełne ekspresji utwory latynoskie.

Witalność, elegancja, maestria, rzadko spotykana, bezkompromisowa czystość stylistyczna i swingujący rytm, czynią każdy koncert Tria, niezapomnianym wydarzeniem muzycznym.

Zespół wydał CD “Yet another BeBop Day” (Not Two Records MW 713-2)

Pod koniec lat dziewięćdziesiątych ubiegłego stulecia Wojtek Groborz zaprosił do współpracy super time-keepera Wiesława Jamioła - perkusistę, który także współpracuje z JBBO i Tomasza Kupca, który okazał się pierwszym z całej serii wybornych kontrabasistów. Obecnie najczęściej z Triem współpracuje Wojtek Szwugier, basista o kociej zręczności, nienaruszalnym timingu i nieczęsto spotykanej melodyce. Oprócz W. Jamioła, na perkusji często pojawiają się przedstawiciele nowej fali – Grzegorz Pałka, czy też Patryk Dobosz.

Yet Another BeBop Day

Kompilacja fragmentów z całego CD. Will open in new window.

Paceline 4

W dużym stopniu warsztat kompozytorski założyciela. Dynamiczny kwartet prowadzony przez bezkompromisowego leadera zaskakuje nieoczekiwanymi zwrotami, a w trakcie poszczególnych utworów, napięcie narasta, jak w tradycji najlepszych wykonań dawnych Mistrzów. Groborz jest reprezentantem sekty uczniów Barry Harrisa. Zdanie przewodnie Guru to: “For me, bebop is the only way to make jazz".  In its pure form.

Początki Paceline 4 w klube Piec'Art (od lewej): Groborz Jazzu, Wojtek Szwugier (bass fiddle), Marcin Ślusarczyk (alto sax) i Patryk Dobosz (drums and cymbals). Photographed by excellent trumpeter Michael Bylica @ 11.02.2014.

PaceLine 4

Wojtek Groborz - themes & piano
Marcin Ślusarczyk - alto sax
Wojtek Szwugier - upright bass
Patryk Dobosz/Grzegorz Pałka - drums & cymbals

PaceLine 4 to muzyczny team, któremu leaderuje niestrudzony, bezkompromisowy be-bopper, Wojtek Groborz, który przedstawia tym razem własne kompozycje. Wraz z nim usłyszymy jego wieloletniego kompana, znakomitego alcistę Marcina Ślusarczyka, oraz dwóch przedstawicieli młodego pokolenia; wirtuoza i melodyka kontrabasu, Wojtka Szwugiera i nadającego niezwykły drive, drummera Patryka Dobosza.

Paceline to określenie zapożyczone z języka kolarskiego i oznacza grupę nadającą tempo całemu peletonowi . Koncerty są prezentacją warsztatu kompozytorskiego leadera, ale zawsze się znajduje miejsce dla Dizzy Gillespiego, czy też jakiegoś łagodzącego standardu.

Wspomnienia z prasy i mediów

[…] Wojtek Groborz, z powodzeniem eksplorujący rdzennie bebopowe obszary.

ROBERT BUCZEK; GW Kraków nr 180, wydanie z dnia 03/08/2001KULTURA, str. 10

Każdy dźwięk trafia w czas i miejsce, każda fraza jest wycyzelowana, zagrana wręcz z wzorcowym pulsem i energią. Co ważne, perfekcja nie zabiła spontaniczności.
[…]
Bebop w wykonaniu Groborza […] jest - jak chciał pianista - świeży i tętni życiem.
[…]
A sam Groborz? Bardziej świadomego bebopowego pianisty, obdarzonego w dodatku tak rasowym uderzeniem i umiejętnością frazowania, w Polsce po prostu nie ma
.

Robert Buczek; GW Kraków nr 106, wydanie z dnia 08/05/2000 KULTURA, str. 8

Godna podziwu […] jest również gra pianisty. Wojciech Groborz to rewelacyjny improwizator, który potrafi z ogranego standardu wydobyć wciąż zaskakujące piękno. Umie go ożywić, a to naprawdę w jazzie duża sztuka.

TJH; Co Jest Grane nr 19, wydanie z dnia 23/01/2004 MUZYKA, str. 9

Groborz is a fine bebop pianist, arranger and bandleader. He has been involved in big band leading for all his life and now he uses his broad experience as a successful educator. His students sound great and I hope we will hear more about them soon.

http://slojazz.net/index.php?page=ol-jazz-news-2011

Jeśli za ojców chrzestnych własnej twórczości przyjmuje się Charlie Parkera, Dizzy Gillespiego, a przede wszystkim Barry’ego Harrisa i przyjmuje się jego słynne powiedzenie „For me, bebop is the only way to make jazz”, jako życiowe motto, a ponadto dysponuje się tak niezwykłym talentem improwizatorskim, umiejętnością frazowania i wręcz czarnym uderzeniem, to rezultat może być tylko jeden – Wojciech Groborz. Ten niestrudzony i bezkompromisowy be-boper zachwycił wczorajszą Publiczność nie tylko zagranymi z odkrywczą świeżością standardami Parkera, Gillespiego i Pozo, ale również własnymi utworami osadzonymi w klimacie Minton’s Playhouse w Harlemie.

Recenzja by Redaktor19 grudnia 2015
http://12on14club.com/wojciech-groborz-paceline-4/

Przy okazji o długoletnim kompanie Groborza, Marcinie Ślusarczyku:

Marcin Ślusarczyk - saksofonista altowy, urodzony w 1976 roku w Przemyślu, absolwent Akademii Muzycznej w Krakowie. Poszukiwany muzyk sesyjny. Od kilkunastu lat muzyczny towarzysz Janusza Muniaka.
Współpracował m. in. z New Bone, Pink Freud, Leszkiem Kułakowskim, Januszem Muniakiem, Jarkiem Śmietaną, Wojciechem Groborzem, grupą Little Egoists Marka Stryszowskiego.

[…]wyśmienite solo saksofonu Ślusarczyka nawiązuje w tym przypadku do tradycji muzycznych największych mistrzów.

Robert Ratajczak, http://longplay.blox.pl

Marcin Ślusarczyk to niebywale dojrzały, arcy-stylowy alcista z piękną jazzowa frazą.

Jarek Śmietana, Jazz Forum 7/8, 2012

Biografia

Wojtek Groborz urodził się w Krakowie w rodzinie z muzycznymi tradycjami. Ojciec Maksymilian był legendą puzonu orkiestrowego, Matka pokazała relację zapisu nutowego w stosunku do klawiszy fortepianu, a Wuj Jan był pierwszym nauczycielem sztuki aranżacji. W krakowskich szkołach szkołach muzycznych próbował wiolonczeli fortepianu i puzonu. Na tym ostatnim instrumencie ukończył krakowską Akademię Muzyczną. Nieformalną, ale najważniejszą stała sie dla niego jednak edukacja jazzowa, którą rozpoczął mając 14 lat i to od razu pod okiem Tomasza Stańki i Zbigniewa Seiferta.

Jeszcze będąc w podstawowej szkole muzycznej, a potem w Liceum Muzycznym im. Fr. Chopina, organizował i prowadził szkolne formacje wszelkiego kalibru, od kwartetu do big-bandu, aranżując, komponując i grając na fortepianie. Na jazzowej scenie zadebiutował wraz ze swoją dużą orkiestrą na koncercie otwierającym Krakowskie Zaduszki Jazzowe w 1975 roku. W roku 1978, gitarzysta Jarek Śmietana zaproponował Wojtkowi pracę w popularnej wówczas grupie Extra Ball. Był to kamień milowy w karierze młodego muzyka. Ukoronowaniem tej współpracy było dwumiesięczne tournee wzłóż i wszerz USA.

W latach 80-tych Wojtek grał z czołówką polskiego jazzu, m.in. z Januszem Muniakiem, Janem Ptaszynem Wróblewskim i Henrykiem Majewskim. Po dwu latach współpracy z Przemkiem Gwoździowskim w zespole Axis założył własną grupę After Action Saisfaction, której skład tworzyli: saksofonista Maciek Sikała, trębacz Piotr Wojtasik, puzonista Grzegorz Nagórski, kontrabasista Jacek Niedziela i perkusiści Jerzy Głod lub Krzysztof Zawadzki; praktycznie All-Stars współczesnego polskiego jazzu.
Jesienią 1986 roku Pelcem założył swoje pierwsze trio, do którego zaprosił basistę Antoniego Dębskiego i perkusistę Jacka Pelca. Formacja ta egzystowała tylko kilka miesięcy, ale w tym czasie wystąpiła na niemal wszyskich możliwych polskich fesiwalach jazzowych i uwieczniła swe istnienie na płycie After Action (PolJazz PSJ–187). Także w latach 80-tych, zawsze kiedy ekonomiczne względy pozwalały, Wojtek formował okazjonalne big-bandy.

W 1987 roku rozpoczął, trwającą do dzisiaj, współpracę z legendarnym zespołem Jazz Band Ball Orchestra. Z grupą tą koncertował w Europie, a także, przez wiele lat, na zachodnim wybrzeżu USA.

Po eksploracji wielu stylów jazzu, Wojtek proponuje to, co pokochał w młodości, Be-Bop.
Główni idole Wojtka Groborza, to Dizzy Gillespie, którego kompozycje są nieodłącznym punktem programu każdego koncertu, Thelonious Monk, Charlie Parker, Bud Powell, pianiści z Detroit; Hank Jones, Barry Harris, z którym ma najbardziej emocjonalny związek, jako że uczył się bezpośrednio u niego, Tommy Flanagan, a także aranżer-kompozytor Tadd Dameron, czy też Gil Fuller. Nad tą rzeszą bebopperów unosi się duch Duke Ellingtona, którego Groborz uważa za jednego z największych kompozytorów wszechczasów. i którego przebogate zawiłości muzyczne, adekwatne do osobistych, są źródłem niekończących się przemyśleń.
Wojtek powiada, że, "Be-bop to moja największa muzyczna miłość. Czasami, tak, jak to w życiu bywa zdarza się jakiś skok na bok, ale zawsze wracam na bopową ścieżkę. To w naturalny sposób jest niereformowalne i szczerze, nie odczuwam żadnej potrzeby jakichkolwiek zmian. Oczywiście, to co teraz gram, jest jakąś wypadkową tego co w życiu przeżyłem, słyszałem, widziałem, grałem z innymi, a uzbierało się tego nieco… Myślę, że mam teraz co przekazać".

Około roku 2008 ożywił swoją działalność bandleadera tworząc kilka zespołów; Groovin' High Octette, Klinikum Brazilikum, Collegium Latina, czy też Symptomatic Jazz. Po tych pomysłach zdecydowanie powrócił do swojego tria, a tak któregoś dnia, chcąc napisać nowy repertuar dla Collegium Latina, skomponował niemal cały repertuar dla jeszcze wówczas nie istniejącego kwartetu Paceline 4. który obecnie z powodzeniem zaskakuje słuchaczy nieoczekiwanymi zwrotami akcji. Chęci stworzenia większego składu spełniły się w 2017 r, kiedy to po występie w katowickim NOSPRze, pod hasłem "Wojciech Groborz - Od Tria Do Septetu", materiał z koncertu stał się punktem wyjściowym do utworzenia całkiem nowej formacji — "Orchestra Dedicated", która jest obecnie stałym punktem programu środowych wieczorów w kultowym Jazz Clubie U Muniaka i jednocześnie projektem wiodącym bandleadera.

Wojtek Groborz miał szczęście brać lekcje od wielkich muzyków, "w samej jaskini lwa", w Nowym Jorku. Jego edukatorami byli: Mistrz – Hal Galper, Guru – Barry Harris, a także Michael Weiss i Kenny Warner. Spotkał się także (oczywiście przy klawiaturze) z Haroldem Danko i Jimem McNeelli'm.

Wojtek przekazuje swe doświadczenie muzyczne kolejnym młodszym pokoleniom. Przez całe lata 80-te był stałym członkiem kadry  na warsztatach jazzowych w Chodzieży i innych tego typu przedsięwzięciach i dalej tą działalność kontynuuje. Obecnie wykłada w Akademii Muzycznej w Krakowie w ramach Katedry Muzyki Współczesnej, Jazzu I Perkusji prowadzonej przez Prof. Jana Pilcha. Prowadzi także Big Band Akademii. Do jego wychowanków należą m.in. Bogdan Hołownia, Joachim Mencel, Kuba Stankiewicz i Paweł Kaczmarczyk.

On this photo it's me and great Swiss drummer Charly Antolini

To be honest, he told me really important advicez, but, miserably, I've never followed them. Misterious talk. One man was a witness to this conversation. Sometime I'll make it loud. Hope, I'll make it in my life after some moves. Sure, Orchestra Dedicated belongs to Charly's guidances.